Donderdag 22 aug. Chalons aux Champagne - Troyes.  97 km. 

Vandaag gaan we de oversteek naar Troyes maken. We hebben een lange route naar Troyes voor de boeg, omdat daar de eerste overnachtingsgelegenheid is en wij er niet voor voelen om wild te kamperen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er een beetje tegenop zie. Vroeg op, 't ontbijt in 't camping restaurant gedaan en om half 10 op de fiets voor nog een dag door de west Europese graanschuur. Als fietser voel je je maar klein en nietig in dit grootse landschap. We hebben genoeg brood bij ons en de Fanta fles bij gebrek aan beter naast de bidons, gevuld met water, daar de route aangeeft dat we naast een chauffeurs cafe waarvan niet zeker is of die open is er weinig kans is dat we in de boerendorpjes iets eetbaars zullen vinden. De mechanisatie is enorm, her en der zie grote tractors met indrukwekkende apparatuur achter hun aan, een enorme stofwolk achterlatend hun werk doen en geen huis of boerderij te bekennen. De dorpjes die we passeren staan grote half open schuren waar het ongebruikte materieel staan opgeslagen. Hier en daar geven de omgeploegde velden bijna een  woestijnachtige aanblik. Als ik vroeger thuis, over de zeven bruggetjes van Koedijk naar Sint Pancras reed, vond ik dat er geen eind kwam aan de landerijen. Echter, als fietser door de Champagne, voel je je werkelijk klein en nietig. Van de Franse slag is hier beslist geen sprake als je ziet met wat voor efficiëntie de boel na elke bewerkingsfase wordt strakgetrokken. Al fietsend, mis ik toch iets om mij heen en opeens word ik me ervan bewust dat er bijna geen vogels rondvliegen, geen koeien die smalend  met lodderige ogen ons meewarig aankijken. Je ziet ze denken, ja hoor daar heb je weer een paar van die gekken op de fiets. Eerlijk gezegd mis ik hun support schromelijk en is het een beetje saai zonder leven om ons heen. Behalve dan de blaffende honden in de dorpen die je de stuipen op het lijf jagen. Maar die kan ik missen als kiespijn. De laatste stop in Charmont-sous-Barbuise vinden we een bakker en laten ons van de fiets vallen. Ik zit er helemaal doorheen. Na een koffie en een dubbele soort van Bosse bol languit in het gras voor de bakkerij verzamelen we moed om de laatste 15 km naar Troyes te rijden. Wat ben ik blij met mijn maatje als we aankomen. Ik wist het al, niet om te blazen. Wat moet ik zonder hem.