Vrijdag 23 aug Troyes -  Ervy-le-Chatel  46 km.

We gaan eerst door het prachtige centrum van Troyes met zijn eeuwenoude vakwerkhuisjes. Troyes is de hoofdstad van de Champagne en neemt historisch gezien een belangrijke plaats in. De orde van de tempeliers bijvoorbeeld  is hier in 1128 opgericht met als taak  de pelgrims te beschermen. In Chalons aux Campagne  kwamen we al een fietsechtpaar tegen die boeiend wist te vertellen over deze route, de basilieken, de glas in loodramen die verhalen vertellen. Hij was verbaasd dat één en ander nieuw voor ons was, daar je op pelgrimstocht bent, geacht wordt van de hoed en de rand te weten. Dus liet ik hem weten dat onze fietstocht geen specifiek religieus doel had en we vooral op pad zijn om te zien, voelen en ervaren en we vooral nieuwsgierig zijn naar wat er op ons pad komt. Ik weet het niet hoor, maar heb zomaar het vermoeden als we aan het einde van de reis, aardig religieus bijgeschaafd zullen zijn. Afijn, terwijl in de vroege ochtendzon de stad ontwaakt, zitten wij midden in het centrum van Troyes op het terras te genieten van een kopje koffie. Wat kan het leven toch mooi zijn. Langzaam wordt het landschap groener, zien we meer bos en rijgen de boerendorpjes zich aaneen. De landerijen zijn in tegenstelling tot uitgestrekte industriële landbouw die we achter ons hebben gelaten, weer teruggebracht tot voor het oog behapbare proporties. Ook zien we weer boerderijen met kleine tractors en oude boerenwagens en onze loeiende viervoeters zijn ook weer van de partij. De voorzieningen onderweg waren vandaag een stuk beter, maar juist in het dorpje waar ik heel erg een toilet nodig had, bleek alles gesloten te zijn. Al zoekend door het dorp stuiten we op een uitvaart die klaarblijkelijk net achter de rug is. Een hele stoet mensen in het zwart gekleed , verzamelt zich bij het buurthuis. Een jonge man die bepaald niet in het plaatje past, (lang krullend blond haar, casual  lichte kledij en goed Engels sprekend)  vraagt of hij kan helpen. Huib zegt dat we eigenlijk op zoek zijn naar een toilet en of er ergens iets open is. Nee dus, buurman Piërre is overleden en het dorp is te begraven. Maar ik mag gebruikt maken van het toilet in het buurthuis. Loop maar achter mij aan. Ik loop weifelend achter hem aan langs de gastheer, waar hij al lang voorbij is, maar hij wenkt me en de gastheer laat mij er met een vriendelijk gebaar door. Moet ik dus in mijn bezwete fietskloffie de hele zaal door met alle rouwgasten die me vriendelijk toeknikken en weer terug, vriendelijk lachend terug knikkend.  Maar gelukkig we konden weer verder. Gister was het een warme dag, maar vandaag is het ronduit heet en ik heb er best last van en ben blij als we af en toe onder de verkoeling van de bomen rijden en de frissere lucht kunnen inademen.  Op het asfalt vormen zich nu  bolletjes die open spatten als je eroverheen rijdt waardoor het lijkt of we over bolletjesplastic  fietsen. Je ziet hier en daar het asfalt opkrullen van de verzengende hitte en onze banden lijken zich aan het asfalt te kleven. Of zou dat van het continue stijgen zijn? In ieder geval  ik heb het gevoel  maar moeizaam vooruit te komen. Rond half drie zijn we bij het dorpje Ervy-la-Chatel en besluiten we te stoppen voor vandaag en rust te nemen. De camping ligt even van de weg en ziet er verlaten uit. Toch  staat het hek open en als we erop rijden zijn we verbaasd zo'n mooie lege camping, het lijkt wel een strak onderhouden park.  En.....helemaal stil. We zoeken een mooi plekje uit. Tegen de avond druppelen er nog wat gasten binnen maar het blijft zonnig en rustig. Wij zitten heerlijk op een schaduwrijk plekje en genieten.