Woensdag 28 aug. Sancoin - Châteaumeillant.   81 km.

Er is er een jarig hoera, hoera. Vandaag is het dan zover en is Huib 60 geworden. We hebben een heerlijke avond gehad in het pittoreske hotelletje St.Jozef dat midden in het centrum ligt, lekker eten en een goed glas wijn en vanmorgen heerlijk wakker worden in een goed bed en met uitzicht op de jaarmarkt van Sancoin. Een markt die al gehouden wordt sinds 1198. Het is een echte feestochtend, alle felicitaties die langs gestuurd worden door iedereen, helemaal top hoor. Het is de hele reis al feest trouwens met alle support en leuke berichten die we van iedereen krijgen. Het is teveel om naast het fietsen en schrijven  persoonlijk te reageren, toch wil ik  jullie  laten weten dat de support ons supergoed doet en een geweldige stimulans is. Een groot deel van de ochtend fietsen we in een licht mistige en vochtige wereld. Het gaat heerlijk, mooie paden langs kanalen. We vragen ons af of we hem vandaag weer gaan tegenkomen, de man. Drie dagen geleden zagen we hem voor het eerst, toen we zaten te rusten. Opeens fietste hij voorbij als een onwaarschijnlijke verschijning. Zoiets als een roze haas voorbij zien wandelen. Het paste gewoonweg niet in de omgeving. Een man op een klassieke herenfiets, gekleed in een sportieve, moderne zomeroutfit met een kleine rugzak op de rug en een broodtrommel onder de bagagedrager. Hij fietste aan ons voorbij, terwijl hij een rust uitstraalde die aan een monnik doet denken. Hij viel ons tegelijk op en we hadden echt zoiets van, een Fransman op de fiets, hoe bedenk je zoiets. De volgende dag kwamen we we hem weer tegen op ons pad en hij knikte ons vriendelijk gedag en wij hem natuurlijk ook. Goh, zeiden we, zou hij ook de route fietsen? Zitten we Nevers te schuilen voor de regen onder het genot van een bakkie koffie, komt hij ineens, met hetzelfde charisma als de eerst keer de hoek omlopen, rugzak op en trommeltje in de hand, knikt ons glimlachend toe en laat ons totaal verbaasd achter. Het kan niet anders dan dat het onze beschermengel is. We noemen hem dus St. Josef, naar ons laatste hotel. Vandaag hebben hem helaas niet gezien, zouden we te snel fietsen? Na de middag begint het zowaar op te klaren en breekt voorzichtig de zon door. We passeren les Archers, een prachtig oud keramiekdorpje dat al dateert uit de tijd van de Kelten, die daar wijnkruiken maakten en verhandelden. Dan worden we ingehaald door drie mannen op de racefiets. Ze komen al fotograferend en filmend naast ons rijden en zijn benieuwd hoe het is om met zoveel bagage te fietsen, waar we heengaan en hoe lang we onderweg zijn.Het zijn Nederlanders op weg naar Santiago de Compostella. Ze hebben geen bagage, want er rijdt een camper mee. Het plan is om in drie weken naar Santiago fietsen. Er ontstaat een leuke uitwisseling en de mannen halen al kletsend en tot onze verbazing allerlei capriolen uit om er mooie plaatjes te maken. Half op het zadel,trappend met een been enzo, Als wij ook maar één hand optillen of even te lang achterom kijken vallen we gewoon om. We nemen afscheid en binnen korte tijd zijn ze uit het oog verdwenen en wij peddelen rustig door. We hadden gedacht ze niet meer tegen te komen, maar niets is minder waar. Zo'n 25 kilometer verder zien we ze in inde berm liggen slapen. Hè mannen zo komen jullie nooit in Santiago. Een ongewilde stop door een klapband en een van de mannen was achter de camper aan voor een nieuwe band. Wij konden niets voor ze betekenen en trekken verder. We nemen nog een stop voor een heerlijke grote verjaardagskoek en een foto. Dan op voor het laatste stuk naar de camping in Châteaumeillant waar we, na inmiddels ingehaald te zijn door de mannen, na een paar beste klimmetjes vermoeid maar voldaan aankomen.