Maandag 19 aug. Mortehan - Montmédy.  57 km.

Met nog 7 cent en twee gekregen flesjes water vertrekken we, na een weldadige doch druilerige dag aan de rivier la Samois. Nog even een paar foto's weten te scoren van moeder Gans die een stuk of zeven wees eentjes onder haar hoede heeft genomen en ze bewaakt of haar leven er van afhangt. Wat een prachtige aanblik vormt dit bijzondere gezinnetje, ze zijn zo'n beetje door de camping gasten geadopteerd en worden vertederd vertroeteld. Vandaag niet al te veel km voor de boeg doch wel  meteen klimmen maar in tegenstelling tot vrijdag en zaterdag, voor de wind. Hoewel een lekker briesje bergafwaarts verfrissend aan kan voelen als het zweet en zout je in de ogen loopt na een stevige klim,  prefereer ik hem toch in de rug. We waren er al voor gewaarschuwd dat in je in Wallonië moet zorgen om genoeg cash bij je te hebben. Pinnen kan daar vaak niet en ook de geldautomaten vind je alleen in de grotere plaatsen en zelfs dan kan het je overkomen dat ze, net als de winkels er niet meer zijn. De verslechterende  economische omstandigheden zijn hier goed zichtbaar. Het eerste rustmoment doen we het dus met water, wel uit een verse bron overigens, want die kom je overal tegen. In Florenville kunnen we pinnen, pfft.... Als we het centrumplein oprijden, nadat we ons een slag in de rondte hebben gefietst komen allemaal bekenden van de camping  tegen die er al doodgemoedereerd zitten te lunchen. Op de valreep vinden zowaar we nog een supermarkt en slaan, wijs geworden, alvast een paar pasta maaltijden in en een grote fles Fanta. Nog maar op het zadel, ziet het er naar uit dat we een extra pauze krijgen als de route ons onder een spoorbrug door stuurt. Er staat een enorme vrachtwagen vast onder de brug. Met man en macht en veel Frans verbaal geweld  proberen ze zich een weg achteruit te banen. Een spectaculair gezicht waar we een aantal mooie plaatjes van hebben gemaakt. Als de wagen eruit is zien wij kans er voorlangs te glippen voordat ze een nieuwe poging gaan wagen. Op naar de Abdij in Orval waar we via een fenomenale kilometers lange afdaling langs prachtige waterbekkens aankomen. De Abdij is een plaatje,  het Orval bier proeven zit er voor ons echter niet in willen we Montmédy halen vandaag. We koersen Frankrijk binnen, wat een mijlpaal en het voelt euforisch. Dat doen we toch maar mooi even op de fiets. Nog een klim voor de boeg en met uitzicht op de citadel moeten we, wegens weigerende benen, toch nog even een pauze inlassen. In een mum van tijd werken we de hele fles Fanta naar binnen. Beduusd bekijk ik de lege fles en Huib schiet in de lach. Normaal drink ik die troep nooit, ha ha, kennelijk is de suikerbehoefte erg groot. Het werkt en de suiker lijkt rechtstreeks de spieren in te stromen. Fluitend bereiken we de camping aan de voet van de citadel.