Zaterdag  17 aug.  Wanlin - Mortehan.  59 km.

Na een goede nachtrust zijn alle fietsers weer aan het opbreken en langzaam loopt de camping leeg. Vriendelijk uitgezwaaid door Madam die zichtbaar voldaan is na gedane zaken en straks weer in haar hoofdkwartier zal uitkijken naar de volgende stroom lange afstand fietsers. We bereiden ons tijdens de eerst km. mentaal voor op tweede bergetappe. Het is  minder warm en meer bewolkt met en fris windje en dat is voor ons niet onplezierig. Het wordt hoog  tijd om randzoen weer aan te vullen.  Helaas hebben de meeste kleine dorpen geen winkels en pin gelegenheden op onze route door het Waalse deel van België. Gelukkig vinden we vroeg in de middag in Gembes een klein restaurant. We scheuren van de honger en doen ons, tot genoegen van de eigenaresse, te goed aan haar eigen gemaakte courgettesoep met brood. Met gemak gaat er nog een flinke croq messieurs, met veel verse groente achteraan.(zie foto)  Als de bazin komt afruimen wijst ze Huib lachend op twee erwtjes die op het mes zijn blijven hangen, die vervolgens alsnog lachend naar binnen gaan. Ze geniet duidelijk van deze dankbare eters. We rijden veel door bosgebied en genieten van de rust en stilte. Op een gegeven moment zweeft er gracieus suizend een enorme roofvogel voor ons uit. Hij  landt op een grote boomtak, kijkt ons met zijn grote indrukwekkende kop even aan en duikt zo weer, rechts van ons, met enorme vleugel reikwijdte zonder ook maar iets te raken, het bos in. Even wanen we ons in Harry Potter, wat een magisch moment. In het volgende dorp gaan we maar eens vragen of er ook een winkel te vinden is. Het antwoord is dus nee, alle winkels zijn opgeheven. Nou  mooi is dat, daar staan we dan. Als we even overleggen hoe we verder gaan, zie ik verderop een witte bestelbus waar een  man met iets van een zak brood in zijn hand naar een huis loopt. Kijk dat is een volgens mij een bakker, Huib springt op zijn fiets en weet hem nog net te bereiken voor hij weg rijdt. Resultaat..... een groot witbrood, pfft, die hebben we tenminste. Bij het dorp  Fays-les-Veneurs is de route voor ons wat onduidelijk beschreven en komen we er niet goed uit. We kiezen om voor de kerk langs te rijden en blijven steken op de rotonde. Achter ons komt een kleine groene auto met een karakteristieke Belg de rotonde oprijden en stopt nar Huib. Hij draait zijn raam open en wijst hem de richting en verdwijnt weer waar hij vandaan is gekomen. Ons in opperste verbazing achter latend, schieten we in de lach. Aangezien dit de route Amsterdam -Barcelona is zijn wij kennelijk niet eerste fietsers die hier twijfelen en zoekend rondfietsen. Het laatste stuk van onze is bijna avontuurlijk te noemen, via bos en steenslag paden bereiken de eerste camping. Die is voor ons. Tijd voor onze eerste rustdag.